Vanuit de Oosterse visie wordt de mens gezien als geheel van onderling afhankelijke delen die samen een evenwicht vormen. Het geheel is meer dan som der delen. Het lichaam is een orkest waarvan de ziel de muziek is. Als je een instrument verwijdert, of de manier verandert waarop wordt gespeeld, dan verander je de muziek totaal. Om de volle reikwijdte van de geest naar buiten te brengen, moet je elk orgaan heel precies stemmen, alsof het een instrument is. Het moet optimaal functioneren, alsof het wordt bespeeld door een muzikaal genie.

Tegelijkertijd moet je nooit vergeten dat elk orgaan harmonieus met de rest van het lichaam – de andere delen van het orkest - moet samensmelten om het meest complete en mooie wezen voort te brengen. En dat ben jij.

De Oosterse genezer is daarom net een dirigent van orkest. Hij of zij hoort welke instrumenten uit de toon spelen en stelt ze zo af dat ze harmonieus met de rest van het orkest samenspelen.

Binnen het lichaam zien we elk orgaan in samenhang met alle andere organen. De gezondheid van één orgaan – de lever bijvoorbeeld – is afhankelijk van het functioneren van elk ander orgaan. De reden hiervoor is eenvoudig: Vanuit een Oosters perspectief bezien is het lichaam een doorlopende keten waar energie doorheen stroomt. Deze energie is levenskracht. In Japan noemt men haar Ki, in China Chi en in India Prana.

Als de energiedoorstroming ergens in het lichaam geblokkeerd is, kunnen andere organen niet van voldoende energie, of Ki, worden voorzien. Als er voldoende ki door het lichaam stroomt, wordt elke cel gevoed met levengevende energie. Elk orgaan kan optimaal zijn taken uitvoeren. Als die stroom wordt geblokkeerd, zullen de organen verstikken ten gevolge van een gebrek aan Ki. Therapieën die gebaseerd zijn op de Oosterse visie richten zich dan ook om het weer in orde brengen van de energiestroom.

Sommige woorden die in de Oosterse en Westerse diagnostiek hetzelfde zijn, kunnen toch verschillende betekenissen hebben. Zonder uitleg van de Oosterse arts kan dit bij Westerlingen tot grote verwarring leiden.  Als we in de Westerse geneeskundige traditie spreken over de ‘lever’ of ‘leverklachten’, hebben we het alleen over het orgaan zelf. 

Vanuit de Oosterse traditie zouden we het over een orgaan kunnen hebben, maar ook over de energiebanen die met dat orgaan verbonden zijn. Dus als een Oosterse geneeskundige zegt dat je problemen te maken hebben met je lever, moet je niet meteen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis rennen om een scan van je lever te laten maken want waarschijnlijk is met het orgaan zelf niets aan de hand. De problemen die met het orgaan of energiebaan in verband worden gebracht zijn soms van lichamelijke en soms van psychologische aard.

Aangezien lichaam, ziel en geest één zijn, heeft elke menselijke eigenschap een verbonden orgaan. Elk orgaan speelt een rol bij het in stand houden van het karakter van de mens.

We zeggen zelfs dat elke emotie verbonden is met een orgaan of groep organen. Zo heeft de lever te maken met de emotie woede en zijn de nieren de zetel van de wil en beheersen ze de angst.

Voor Oosterlingen is het leven een plaatje waarin alle elementen noodzakelijk zijn voor het geheel. Verwijder om het even welk van de onderdelen, en je hebt het plaatje totaal veranderd en een nieuw uitzicht gecreëerd.

Bron: Ohashi (Wat het lichaam je zegt)